Pesëshja nuk është tregues i njëjtë për të gjithë nxënësit!

Lirie Aliu

(Diçka që duhet marrë seriozisht në klasët tona!)

Një problem në vete në shoqërinë/sistemin tonë arsimor është mungesa e identifikimit apo trajtimit të fëmijëve me intelegjencë të jashtëzakonshme, përjashto Institutin si ATOMI e shoqata të tjera qe mundohen ta përmirësojnë këtë boshllek dhe ndihmojnë shkollat dhe prindërit me tërë potencialin e tyre, përsëri shkollat publike por edhe ato private vështirë se janë në drejtim të duhur!

Shumë studime janë bërë në këtë drejtim për ta kuptuar këtë çasje!

Problemet me të cilat përballen ndonjëherë fëmijët e talentuar me shoqërizimin shpesh burojnë nga asinkronia dhe mjedisi i tyre arsimor.

Zhvillimi asinkron, ose zhvillimi i pabarabartë, shpesh konsiderohet një tipar thelbësor i talentit.

Këta studentë mund të jenë intelektualisht në moshë kolegji, por ende ndjehen si 12 vjeç për sa i përket aftësive të tyre sociale.

Si rezultat, mund ta kenë të vështirë të bëjnë miq që ndajnë interesat e tyre ose e vështirë të dijnë se si të shprehen siç duhet në mjediset e grupit.

Në varësi të mjedisit arsimor, këta fëmijë mund të etiketohen me sjellje problematike si të qenit bos, snob, antisocial, etj.

Vështirësia e tyre për të bërë miq me moshatarët e së njëjtës moshë mund të mos ketë të bëjë fare me aftësinë ose dëshirën e tyre për t’u shoqëruar, por përkundrazi mund të jetë rezultat i mungesës së moshatarëve me mendje të njëjtë me të cilët mund të krijojnë një lidhje.

Edhe fëmijët tejet të talentuar dhe të arrirë mund të ndihen sikur nuk kanë një “mik të vërtetë” që i kupton.

Kur bëhet fjalë për miqësitë e tyre, ka një mospërputhje të dukshme midis shokëve të klasës, ose moshatarëve të së njëjtës moshë dhe dikujt që ata e konsiderojnë si një mik të vërtetë.

Pastaj perfeksionizmi mund të duket si sjellje e rregullt me arritje të larta derisa të fillojë të dëmtojë mirëqenien e fëmijës.

Perfeksionizmi shpesh lidhet me vetëvlerësimin kur fëmija i talentuar, ose ata përreth fëmijës, presin që ata të jenë të talentuar gjatë gjithë kohës, në çdo lëndë.

Ndërkohë që ka debate nëse perfeksionizmi vjen në mënyra të mira dhe të këqija, çështja për shumë nxënës të talentuar është se ky presion për të qenë të përsosur vjen nga paaftësia e tyre për ta parë veten përtej rolit të tyre si “nxënës i zgjuar” në klasë.

Fëmijëve të talentuar duhet t’u kujtohet shpesh se vlera e tyre nuk bazohet vetëm në notat ose performancën e tyre. (Por gjithmonë problem i madh për nxënësit me mendje briliante, meqë sistemi ynë arsimor, por edhe në botë bazohet në vleresimet me nota të larta për t’u regjistruar në shkollimin e mëtejmë)!??????