Drejtësia duhet të mbështetet në fakte, jo në etiketime

Deklaratat e prokurorëve në procesin ndaj Hashim Thaçi në Dhomat e Specializuara të Kosovës, se dëshmitarët ndërkombëtarë të mbrojtjes qenkan “mashtruar”, janë jo vetëm juridikisht të diskutueshme, por edhe politikisht të papërgjegjshme.

Së pari, dëshmitarët ndërkombëtarë nuk janë individë pa përvojë apo pa përgjegjësi.

Ata kanë qenë diplomatë, ushtarakë dhe përfaqësues të institucioneve ndërkombëtare që kanë vepruar në Kosovë në periudhat më të rënda të historisë sonë.

Të thuash sot se ata janë “mashtruar” do të thotë të vësh në dyshim jo vetëm integritetin e tyre personal, por edhe vendimet që bashkësia ndërkombëtare mori në atë kohë.

Së dyti, në një proces penal, deklarata të tilla nuk janë prova. Ato janë pjesë e retorikës së akuzës, e cila duhet të mbështetet në fakte konkrete dhe jo në supozime.

Gjykimi nuk ndërtohet mbi etiketime, por mbi prova të verifikueshme dhe standarde të larta juridike.

Së treti, këto deklarata prekin drejtpërdrejt narrativën historike të luftës së Ushtria Çlirimtare e Kosovës dhe rolin e bashkësisë ndërkombëtare, përfshirë ndërhyrjen e NATO.

Nëse dëshmitarët ndërkombëtarë paskan qenë të mashtruar, atëherë lind pyetja: a ishin të mashtruara edhe vendimet politike dhe ushtarake që çuan në ndërhyrjen për çlirimin e Kosovës?

Një drejtësi e vërtetë nuk ndërtohet duke diskredituar dëshmitarë, por duke vërtetuar fajësinë përtej çdo dyshimi të arsyeshëm.

Çdo përpjekje për të zhvlerësuar dëshmitë ndërkombëtare pa prova konkrete, e dëmton besueshmërinë e vetë procesit.

Kosova ka nevojë për drejtësi të paanshme dhe profesionale, jo për narrativa që rrezikojnë të shndërrohen në gjykim politik të historisë së saj.

Drejtësia duhet të mbështetet në fakte, jo në etiketime.