Luljeta Pula dhe jehona e përjetshme e Fishtës: “Pse po lodhesh për fis të shqiptarit?”

Dr. Elez Elezi

Në kohët kur shumëçka flitet, por pak gjë dëgjohet me zemër, zëri i Luljeta Pulës vjen si një zgjim i ndërgjegjes kombëtare.

Me një ndjeshmëri të veçantë, ajo reciton vargjet e pavdekshme të Gjergj Fishtës, duke sjellë në pah pyetjen e tij të hidhur e ende të gjallë: “Pse po lodhesh për fis të shqiptarit?”

Këto fjalë të Fishtës nuk janë thjesht poezi, por një pasqyrë ku shoqëria shqiptare duhet të shikojë veten edhe sot.

Ato flasin për plagën e përçarjes, për shpërfilljen që i bëhet sakrificës, për mungesën e vlerësimit ndaj të mirës.

Dhe Luljeta Pula, përmes recitimit të saj të fuqishëm, rikthen këtë mesazh në zemër të debatit publik, pa patetikë, pa gjykim, por me dinjitet dhe pasion.

Recitimi i saj nuk është vetëm një akt artistik, por edhe një akt shprese: një thirrje që Fishtën nuk duhet ta lexojmë vetëm si poet të së kaluarës, por si zë të ndërgjegjes kombëtare që flet edhe sot, edhe nesër.

Ajo na kujton se, pavarësisht zhgënjimeve dhe lodhjeve, dashuria për kombin nuk shuhet. Ajo mbetet forca që na mban bashkë – edhe kur jemi të përçarë, edhe kur na mungon mirënjohja.

Sepse në fund të fundit, siç thotë edhe vetë Fishta në mënyrë të dhimbshme dhe profetike: “Pse po lodhesh për fis të shqiptarit?” – pikërisht sepse ne ende besojmë në mundësinë që ky fis të ndriçohet nga drita e vërtetë e vetëdijes dhe unitetit.

(Autori është mjek Pulmolog, njëherësh pasionant i trashëgimisë kulturore kombëtare)