Lutemi për lirinë tuaj
Sabedin Sherifi
Në muret e ftohta ku heshtja peshoi,
ku fjala matet me kohë e me ligj,
qëndron emri juaj si gur themeli,
në kujtesën e një populli që s’harroi.
Ju morën larg, përtej detit e dheut,
por s’mundën të marrin frymën e betimit,
as dritën që u ndez në errësirë,
kur liria kërkonte zë e guxim.
Në Hagë sot gjykohen vite të dhimbjes,
gjykohen plagë që s’u mbyllën kurrë,
por në zemrat tona s’ka pranga,
veç lutje që ngrihen si urë.
Lutemi për lirinë tuaj,
jo vetëm si fjalë në ajër,
por si besë që nuk thyhet,
si amanet që s’vdes kurrë.
Nëna pret me sytë nga porta,
fëmija rritet me emrin tuaj,
dhe toka që e deshët me shpirt,
ju thërret në çdo agim e në çdo muzg.
Koha do të flasë me gjuhën e saj,
drejtësia do të peshojë me dorë të kthjellët,
e historia do të shkruajë pa frikë,
atë që zemra e di prej kohësh.
Deri atëherë, qëndroni të fortë.
Ne lutemi. Ne besojmë.
Se liria nuk është faj,
por dritë që s’mund të burgoset.

