Në demokraci mund të ketë kundërshtime të forta, por askush nuk ka të drejtë ta kthejë debatin politik në gjuhë kërcënimi

Sadbere Gagica

Në debatin politik mund të ketë kundërshtime të forta, kritika të ashpra dhe përplasje idesh. Kjo është pjesë normale e një shoqërie demokratike.

Por momenti kur në diskursin publik përdoren fjalë si “pushkatim” ndaj Vjosa Osmani, debati politik kalon një vijë të rrezikshme.

Kjo nuk është kritikë dhe as opinion politik. Kur në debatin politik përdoret fjala “pushkatim” ndaj Vjosa Osmani, kjo nuk është kritikë politike dhe as opinion.

Është gjuhë e rrezikshme që normalizon dhunën dhe nxit urrejtje në hapësirën publike.

Në demokraci mund të ketë kundërshtime të forta, por askush nuk ka të drejtë ta kthejë debatin politik në gjuhë kërcënimi.

Fjalët e tilla nuk dëmtojnë vetëm një person, por e ulin nivelin e debatit dhe godasin vetë kulturën demokratike.

Kosova ka paguar shumë për lirinë dhe institucionet e saj. Prandaj gjuha e dhunës në politikë duhet refuzuar qartë dhe pa asnjë justifikim.

Kritika është e drejtë, por kërcënimi nuk është debat është rrezik për demokracinë e papranueshme që normalizon dhunën dhe krijon klimë kërcënuese në jetën publike.

Kur përdoren terma të tillë për një presidente apo për cilindo përfaqësues institucional, nuk dëmtohet vetëm një individ – dëmtohet kultura demokratike dhe vetë standardi i debatit në shoqëri.

Kosova është ndërtuar mbi sakrifica të mëdha për liri dhe demokraci. Pikërisht për këtë arsye, gjuha e dhunës në politikë duhet refuzuar pa asnjë hezitim.

Kritika politike duhet të jetë e fortë, por gjithmonë brenda kufijve të përgjegjësisë dhe respektit ndaj institucioneve.

Fjalët kanë peshë. Kur përdoren për të nxitur urrejtje apo për të relativizuar dhunën, ato bëhen rrezik për shoqërinë.

Prandaj, çdo kërcënim apo gjuhë që i afrohet dhunës politike duhet dënuar qartë dhe pa ekuivok, pavarësisht se nga kush vjen dhe kujt i drejtohet.