5 shprehje që çdo fëmijë duhet të mësohet t’i thotë me vetëbesim

Kur bëhet fjalë për rritjen e fëmijëve, shpesh vëmendja përqendrohet te mësimi i shkronjave, ndarja e lodrave me të tjerët apo krijimi i zakoneve të mira. Por një aftësi po aq e rëndësishme është edhe të dinë si të shprehen me siguri dhe pa frikë.

Ekspertët theksojnë se fjalët e duhura mund t’i ndihmojnë fëmijët të kërkojnë ndihmë, të vendosin kufij të shëndetshëm dhe të përballojnë situata të vështira. Vetëbesimi nuk krijohet menjëherë, por ndërtohet gradualisht përmes praktikës dhe mbështetjes së vazhdueshme nga prindërit.

Ja pesë shprehjet që fëmijët duhet të mësojnë t’i përdorin që në moshë të vogël.

1. “Nuk e kuptoj” ose “Kam nevojë për ndihmë”

Ndërsa fëmijët rriten, shtohen edhe njohuritë e tyre. Megjithatë, pranimi se nuk dinë ose nuk kuptojnë diçka mund të jetë i vështirë.

Psikiatri Sid Khurana thekson se është shumë e rëndësishme që fëmijët të kenë vetëbesimin për të pranuar kur nuk kuptojnë një udhëzim apo një situatë. Ata duhet të kuptojnë se nuk ka asgjë të keqe të kërkojnë shpjegime të mëtejshme.

Fëmijët mund të nxiten të përdorin shprehje të tilla si:

Nuk e kuptoj këtë pjesë.

A mund të ma shpjegosh edhe një herë?

Çfarë do të thotë kjo?

Kam nevojë për ndihmën tënde.

Po aq e rëndësishme është që prindërit t’u përgjigjen pyetjeve me durim, pa i bërë fëmijët të ndihen në siklet për mungesën e njohurive.

2. “Unë mund ta zgjidh këtë”

Prindërit shpesh përpiqen t’i zgjidhin vetë problemet e fëmijëve, duke dashur t’i mbrojnë nga vështirësitë. Megjithatë, është e rëndësishme që fëmijët të mësojnë të besojnë tek aftësitë e tyre.

Jennifer Walker, themeluese e një organizate që ofron këshilla për prindërimin, shpjegon se kur fëmijët trajtohen vazhdimisht si individë të aftë dhe të zotë, ata fillojnë ta shohin veten në të njëjtën mënyrë.

Kjo mënyrë të menduari, me kalimin e kohës, bëhet pjesë e zërit të tyre të brendshëm dhe i ndihmon të mos dorëzohen përballë vështirësive.

Si mund të ndihmojnë prindërit?

Është e dobishme që prindërit të japin shembullin e tyre, duke shprehur me zë mënyrën se si përballojnë problemet e përditshme.

Fëmijët mund të mësojnë të thonë:

Unë mund t’ia dal.

Do ta provoj përsëri.

Mund ta zgjidh hap pas hapi.

Nuk duhet të dorëzohem menjëherë.

Kështu, ata mësojnë se gabimet dhe vështirësitë janë pjesë normale e procesit të të mësuarit.

3. “Unë ndihem…”

Për disa fëmijë, shprehja e emocioneve mund të jetë e vështirë. Ata mund të ndihen të zemëruar, të trishtuar, të frustruar apo të frikësuar, por të mos dinë si t’i shpjegojnë këto ndjenja.

Ekspertët theksojnë se aftësia për të shprehur emocionet është një nga bazat e mirëqenies emocionale.

Specialistja e shëndetit mendor Lakiesha K. Oliver shpjegon se kur fëmijët e dinë se mund të shprehin lirshëm atë që ndiejnë, ata mësojnë t’i njohin dhe t’i përballojnë më mirë emocionet.

Është gjithashtu e rëndësishme që fëmijët të kuptojnë se edhe emocionet e pakëndshme janë normale dhe nuk duhet të fshihen apo të mbahen brenda.

Si mund të ndihmojnë prindërit?

Prindërit mund t’i ndihmojnë fëmijët të identifikojnë ndjenjat dhe t’i shprehin ato me fjalë, për shembull:

Ndihem i trishtuar.

Jam i zemëruar.

Kjo më shqetëson.

Ndihem i frikësuar.

Jam i lumtur.

Kur fëmijët mësojnë të shprehin emocionet, bëhet më e lehtë të kuptohet se çfarë i shqetëson dhe si mund të ndihmohen.

4. “A mund ta shohësh këtë?”

Në një kohë kur fëmijët përdorin gjithnjë e më shumë pajisjet elektronike dhe rrjetet e komunikimit, është thelbësore të dinë se mund t’u drejtohen prindërve pa frikë kur hasin diçka të dyshimtë në internet.

Jim Festante, drejtues i një organizate që merret me mirëqenien në përdorimin e teknologjisë, shpjegon se fëmijët mund të përballen me mesazhe mashtruese, kërkesa të çuditshme nga persona të panjohur ose lidhje të pasigurta.

Shpesh, nga frika se mos ndëshkohen apo u hiqet telefoni, ata mund të përpiqen t’i fshehin këto situata.

Prandaj, është e rëndësishme që prindërit të krijojnë një mjedis ku fëmijët të ndihen të sigurt për të kërkuar ndihmë, pa u frikësuar nga reagimi i tyre.

Si mund të ndihmojnë prindërit?

Fëmijët duhet të dinë se mund të thonë:

Pashë diçka të çuditshme në internet.

Nuk e di nëse kjo është e sigurt.

Dikush që nuk e njoh më dërgoi një mesazh.

A mund të më ndihmosh?

Gjithashtu, duhet të mësojnë se është në rregull të largohen nga bisedat apo situatat në internet që i bëjnë të ndihen në siklet.

5. “Unë kam rëndësi”

Tre fjalë të thjeshta, por me një domethënie të madhe për zhvillimin e vetëbesimit të fëmijëve.

Të mësosh një fëmijë të thotë se ka rëndësi nuk do të thotë ta bësh të mendojë se është më i rëndësishëm se të tjerët. Përkundrazi, do të thotë ta ndihmosh të kuptojë vlerën e tij si individ.

Çdo fëmijë ka një personalitet, mendime, aftësi dhe cilësi të veçanta. Ai duhet të kuptojë se zëri i tij meriton të dëgjohet, se trupi i tij duhet respektuar dhe se ka të drejtë të shprehë mendimet e tij.

Sipas ekspertes Lakiesha K. Oliver, fakti që nuk ekziston një person tjetër plotësisht i njëjtë me një fëmijë është një dëshmi e veçantisë dhe rëndësisë së tij.

Si mund të ndihmohen prindërit?

Një mënyrë e mirë është që gjatë vakteve familjare të bisedohet për momentet kur secili ka bërë diçka të mirë për dikë tjetër.

Fëmijët mund të nxiten të kuptojnë se edhe gjestet e vogla kanë vlerë.

Për shembull:

Ndihmova një shok.

Ngushëllova dikë që ishte i trishtuar.

Ndihmova në shtëpi.

Tregova mirësi ndaj dikujt.

Në këtë mënyrë, ata kuptojnë se kanë vlerë dhe se veprimet e tyre mund të ndikojnë pozitivisht te njerëzit përreth.

Fjalët e duhura ndërtojnë vetëbesimin që në fëmijëri

Të mësuarit e këtyre pesë shprehjeve mund të duket si një gjë e vogël, por ndikimi i tyre mund të jetë i rëndësishëm në zhvillimin e fëmijëve.

Kur mësojnë të kërkojnë ndihmë, të shprehin emocionet, të besojnë te vetja dhe të kuptojnë vlerën e tyre, ata fitojnë aftësi që do t’i shoqërojnë edhe në moshë madhore.

Roli i prindërve nuk është vetëm t’u mësojnë fëmijëve çfarë të bëjnë, por edhe t’u japin sigurinë për të shprehur atë që mendojnë dhe ndiejnë, pa frikë dhe pa turp./anabelmagazine.com