Edukimi mediatik – një përgjegjësi e përbashkët për prindërit dhe mësuesit

Sabedin Sherifi

Një përvojë nga Hanau që vlen edhe për familjet dhe shkollat në Kosovë

Kohët e fundit pata mundësinë të marr pjesë, si prind, në një ligjëratë të organizuar në një gjimnaz në Hanau të Gjermanisë.

Ligjërata iu kushtua prindërve të nxënësve dhe trajtoi një temë jashtëzakonisht të rëndësishme për kohën në të cilën po jetojmë:

“Edukimi mediatik – një detyrë gjithëpërfshirëse!”

Ishte një kënaqësi dhe një përvojë shumë e vlefshme të isha pjesë e këtij takimi së bashku me shumë prindër të tjerë të shkollës.

Ligjërata na bëri të reflektojmë për një çështje që prek çdo familje: si t’i ndihmojmë fëmijët tanë të jetojnë, të mësojnë dhe të zhvillohen në mënyrë të shëndetshme në epokën digjitale.

Por, duke dëgjuar dhe reflektuar mbi këto këshilla, mendova se ky mesazh nuk duhet të mbetet vetëm në Hanau.

Ky mesazh është i rëndësishëm edhe për Kosovën

Sot pothuajse çdo fëmijë në Kosovë jeton pranë telefonit, internetit, YouTube-it, TikTok-ut, lojërave elektronike dhe rrjeteve sociale.

Prandaj, kjo temë duhet t’u dedikohet edhe prindërve, mësuesve dhe institucioneve arsimore në Kosovë.

Nuk është e mjaftueshme t’u themi fëmijëve:

“Mos e përdor telefonin!”

Duhet t’u mësojmë si ta përdorin telefonin dhe internetin në mënyrë të përgjegjshme.

Prindi dhe mësuesi duhet të jenë shembull

Një nga mesazhet më të rëndësishme të ligjëratës ishte se fëmijët mësojnë shumë më tepër nga shembulli sesa nga fjalët.

Nëse kërkojmë nga fëmijët të mos përdorin telefonin gjatë ushqimit, edhe ne duhet ta lëmë telefonin mënjanë.

Nëse kërkojmë prej tyre të lexojnë libra, të komunikojnë dhe të merren me aktivitete të tjera, duhet t’u tregojmë se edhe ne i vlerësojmë këto gjëra.

Fëmijët shikojnë çfarë bëjmë ne, jo vetëm çfarë u themi.

Kjo vlen njësoj për prindërit dhe për mësuesit.

Shkolla dhe familja duhet të bashkëpunojnë

Edukimi i fëmijës nuk mund të jetë vetëm përgjegjësi e shkollës dhe as vetëm e familjes.

Prindi dhe mësuesi duhet të jenë partnerë në edukimin e fëmijës.

Duhet të flasim së bashku për:

– kohën që fëmijët kalojnë para ekranit;
– përdorimin e telefonave në shkollë dhe në shtëpi;
– rrjetet sociale;
– sigurinë në internet;
– ndikimin e videove dhe përmbajtjeve të papërshtatshme;
– rëndësinë e leximit dhe komunikimit;
– aktivitetet sportive dhe kulturore;
– kohën e kaluar me familjen dhe shoqërinë.

Teknologjia nuk është armiku

Nuk duhet ta shohim teknologjinë si armik.

Interneti dhe pajisjet digjitale kanë shumë mundësi të mira për mësim, komunikim dhe zhvillim.

Problemi fillon kur teknologjia fillon ta kontrollojë jetën e fëmijës, në vend që fëmija ta kontrollojë përdorimin e teknologjisë.

Fëmijët kanë nevojë edhe për libra, sport, muzikë, art, natyrë, shoqëri dhe biseda me familjen.

Një pyetje për çdo prind

Në fund të ditës, ndoshta duhet t’ia bëjmë vetes një pyetje të thjeshtë:

“Çfarë ka bërë fëmija im sot, përveçse ka përdorur telefonin ose pajisjet digjitale?”

Dhe ndoshta duhet ta bëjmë këtë pyetje edhe për veten:

“Çfarë kam bërë unë sot përveç përdorimit të telefonit?”

Këto pyetje të thjeshta mund të na bëjnë të reflektojmë shumë.

Një mesazh për prindërit dhe mësuesit në Kosovë

Si prind, pas kësaj përvoje në Hanau, mendoj se do të ishte shumë e dobishme që edhe në shkollat e Kosovës të organizohen më shpesh ligjërata dhe takime të tilla me prindër dhe mësues.

Sepse bota digjitale nuk njeh kufij.

Ajo që ndodh në Hanau, Prishtinë, Prizren, Gjilan apo në një fshat të Kosovës, në shumë raste është e njëjtë: fëmijët tanë po rriten në një botë digjitale.

Prandaj, edhe përgjegjësia jonë është e përbashkët.

Të edukojmë fëmijë që dinë ta përdorin teknologjinë, por që nuk bëhen robër të saj.

Kjo është një detyrë e prindërve.

Kjo është një detyrë e mësuesve.

Kjo është një detyrë e shkollës.

Dhe mbi të gjitha, është një përgjegjësi e të gjithë shoqërisë.