Janë do çika që s’dijne me nejt urtë kur shohin padrejtësi

Herolinda Avdili Rexhepi

Jon do çika qe s’dijne me nejt urte kur shohin padrejtesi.

E ngrisin zanin per tjetrin, edhe kur per veti i mbajne krejt hallet mrena.

E mbajne familjen, punojne, rrisin fmi, kane ambicie e prape gjejne kohe me ia zgjat doren dikujt qe ka nevoje.

Jeta i lodh, po s’ua merr as guximin, as zemren.

Kane mendjen e vet, qendrimin e vet edhe emrin qe e ndertojne me pune e me mund.

S’e ndrrojne fjalen veç me i pelqy dikujt, as s’e mbyllin gojen veç me e pas ma lehte.

Dikujt i pengon qe flasin drejt. Dikujt qe s’ia ulin kryt. E dikujt veç fakti qe s’mundet me ua mbyll gojen.

Po mbrapa qasaj force osht ni grua qe ndjen shume, qe s’e duron me pa dikon te pambrojtun e qe jep prej vetes edhe kur osht e lodht.

Rujini qeto çika. Mos ua merrni guximin per mendjemadhesi, as zemren e mire per dobesi.

Se edhe ajo qe del krah per krejt, ka nevoje najhere dikush me i dal krah asaj.