Xhavit Ahmeti – profesori dhe patrioti që dha jetën në mbrojtje të shkollës dhe arsimit shqip

(Xhavit Ahmeti mbetet një nga figurat e shquara të rezistencës intelektuale e politike për mbrojtjen e institucioneve arsimore shqiptare në vitet më të vështira të historisë sonë).

Ka njerëz që nuk jetojnë gjatë, por lënë gjurmë që koha nuk arrin t’i fshijë. I tillë ishte profesori, intelektuali, shkencëtari dhe atdhetari Xhavit Ahmeti, i cili edhe sot kujtohet me respekt e krenari për kontributin e tij të jashtëzakonshëm në shërbim të arsimit shqip dhe të çështjes kombëtare.

Nëntori na kthen edhe një herë te kujtimi i tij, te jeta dhe veprimtaria e një njeriu që e kishte bërë mision mbrojtjen e dijes, të shkollës shqipe dhe të së drejtës së Kosovës për liri e pavarësi.

Në ballë të rezistencës për mbrojtjen e arsimit shqip

Në vitet kur regjimi serb ndërmori masa të dhunshme për ta shkatërruar sistemin arsimor shqiptar në Kosovë, Xhavit Ahmeti ishte ndër zërat dhe figurat më të rëndësishme të rezistencës institucionale e intelektuale.

Ai nuk e shihte arsimin vetëm si një proces edukimi dhe përgatitjeje të brezave të rinj, por si një nga shtyllat themelore të identitetit kombëtar dhe të ekzistencës së shqiptarëve në Kosovë.

Me përkushtim të jashtëzakonshëm, ai kontribuoi në organizimin, forcimin dhe funksionalizimin e sistemit të pavarur arsimor të Kosovës, duke kundërshtuar përpjekjet për nënshtrimin dhe zhbërjen e tij.

Në këtë mision, ai dëshmoi se mbrojtja e shkollës shqipe ishte njëkohësisht mbrojtje e gjuhës, kulturës, identitetit dhe së ardhmes së vendit.

Këshilltar i presidentit Rugova dhe ndërtues i institucioneve të Kosovës

Në cilësinë e këshilltarit për arsim të presidentit historik të Kosovës, Ibrahim Rugova, Xhavit Ahmeti dha një kontribut të çmuar në ndërtimin dhe funksionalizimin e institucioneve arsimore e shtetërore të Republikës së Kosovës.

Ai ishte ndër personalitetet që kuptuan se rezistenca ndaj politikës represive serbe duhej të mbështetej në organizim, dije, institucione dhe qëndrueshmëri politike.

Përmes angazhimit të tij, ai ndihmoi në forcimin e sistemit të pavarur arsimor dhe në masivizimin e rezistencës paqësore e institucionale të shqiptarëve të Kosovës.

Puna e tij nuk ishte vetëm detyrë profesionale, por bindje e thellë se një popull që mbron shkollën, mbron edhe të ardhmen e vet.

Një mision i fundit në shërbim të shkollës shqipe

Fati tragjik e deshi që Xhavit Ahmeti të ndahej nga jeta pikërisht gjatë një misioni të rëndësishëm në mbrojtje të arsimit shqiptar.

Ai humbi jetën në një aksident tragjik, derisa së bashku me një delegacion të Kosovës po udhëtonte drejt Beogradit, për të mbrojtur të drejtën e shqiptarëve për arsimim në gjuhën amtare.

Ishte një udhëtim që simbolizonte përkushtimin e tij deri në fund ndaj një kauze të shenjtë: mbrojtjen e shkollës shqipe.

Vdekja e tij ishte një humbje e madhe për familjen, kolegët, komunitetin akademik dhe gjithë Kosovën.

U shua një intelektual i rrallë, por mbeti gjallë vepra dhe ideali për të cilin kishte punuar ai me përkushtim.

Trashëgimia e një intelektuali që nuk harrohet

Xhavit Ahmeti ishte më shumë se një profesor dhe shkencëtar i dalluar. Ai ishte një personalitet me integritet të lartë njerëzor, një veprimtar i përkushtuar dhe një atdhetar që e kishte lidhur jetën e tij me fatin e Kosovës.

Shembulli i tij dëshmon se patriotizmi nuk matet vetëm me fjalë, por mbi të gjitha me punë, përgjegjësi, sakrificë dhe përkushtim ndaj së mirës së përbashkët.

Ai u përkiste atyre njerëzve që nuk e ndanin dijen nga atdhedashuria dhe profesionin nga përgjegjësia kombëtare.

Për të, shkolla shqipe ishte një vlerë që duhej mbrojtur me çdo kusht.

Sot, kujtimi për Xhavit Ahmetin nuk është vetëm një përkujtim për një personalitet të madh të së kaluarës.

Është edhe një thirrje për të mos harruar njerëzit që kontribuuan në mbijetesën institucionale, arsimore dhe kombëtare të Kosovës në periudhat më të rënda.

Kosova ka arsye të jetë krenare për njerëz si Xhavit Ahmeti. Ai iku fizikisht, por emri, vepra dhe sakrifica e tij mbeten pjesë e historisë së arsimit shqip dhe të përpjekjeve për lirinë e pavarësinë e Kosovës.

Sepse disa njerëz nuk vdesin me ikjen e tyre. Ata vazhdojnë të jetojnë në kujtesën e një populli, në shkollat që mbrojtën dhe në brezat që edukuan./Mediafokus