Kadri Salihu – një jetë në shërbim të arsimit shqip dhe atdheut

Sabedin Sherifi

Ka njerëz që kalojnë nëpër jetë dhe lënë pas vetëm një emër, por ka edhe të tillë që me veprën e tyre lënë gjurmë të pashlyeshme te brezat dhe në historinë e vendit ku jetuan e vepruan.

Njëri prej tyre ishte Kadri Salihu nga Vërbica e Zhegocit, një emër i lidhur ngushtë me arsimin shqip, shkollën, edukimin e brezave dhe angazhimin për atdheun.

Kadriu i kushtoi plot 42 vite të jetës së tij arsimit. Rrugëtimin e nisi si mësues, duke u angazhuar me përkushtim të veçantë në fushën e shkencave ekzakte, veçanërisht në matematikë dhe fizikë.

Për vite me radhë ai qëndroi pranë nxënësve, duke u përcjellë jo vetëm njohuritë shkencore, por edhe dashurinë për dijen dhe përparimin.

Më vonë, pas pavarësimit të shkollës, ai vazhdoi të shërbente në institucionin ku kishte kaluar një pjesë të madhe të jetës së tij, duke ushtruar edhe detyrën e sekretarit të shkollës.

Vlera e punës së një mësuesi nuk matet vetëm me vitet që ka kaluar në klasë, por me gjurmët që ka lënë te nxënësit e tij. Dhe Kadri Salihu la gjurmë të mëdha.

Shumë prej ish-nxënësve të tij sot janë mjekë, inxhinierë, ekonomistë dhe profesionistë të fushave të ndryshme.

Ata e kujtojnë me shumë respekt dhe mirënjohje mësuesin e tyre, veçanërisht për angazhimin e tij në matematikë dhe fizikë. Suksesi i tyre është edhe një dëshmi e punës së tij të palodhshme.

Nëse sot shumë prej atyre nxënësve kanë arritur grada të larta profesionale e shkencore, në rrugëtimin e tyre drejt dijes një pjesë të rëndësishme e ka edhe mësuesi që dikur u mësoi bazat e shkencave ekzakte.

Por jeta e Kadri Salihut nuk ishte e lidhur vetëm me arsimin. Ai ishte ndër pjesëtarët e parë të Vërbicës së Zhegocit që u kyç në luftën për çlirimin e atdheut.

Për familjen Salihu, angazhimi për vendin nuk ishte vetëm një fjalë, por një përgjegjësi që u shoqërua edhe me sakrificë.

Gjatë luftës, Kadriu përjetoi një nga dhimbjet më të mëdha të jetës së tij, humbjen e vëllait, dëshmorit të kombit Shefki Salihu.

Kjo e bën historinë e familjes Salihu edhe më të veçantë: një familje që i shërbeu kombit përmes arsimit, dijes dhe punës, por edhe përmes angazhimit dhe sakrificës në luftën për çlirim.

Kur Kadri Salihu u nda nga jeta, kolegët e tij e përcollën me fjalë të mëdha e të ndjera.

Ata folën për kontributin e tij shumëvjeçar në arsim, për punën me nxënësit, për përkushtimin ndaj shkollës dhe për angazhimin e tij në shumë fusha të jetës shoqërore.

Fjalët e kolegëve gjatë ceremonisë mortore ishin dëshmi e respektit që ai kishte fituar gjatë 42 viteve të punës.

Në ceremoninë mortore morën pjesë edhe anëtarë të Shoqatës së Veteranëve të UÇK-së, të cilët nderuan kujtimin e tij dhe kontributin e tij në kohën e luftës për çlirimin e vendit.

Megjithatë, krahas dhimbjes së familjes dhe respektit të kolegëve e bashkëpunëtorëve, mbetet edhe një ndjenjë hidhërimi.

Edhe ndarja nga jeta e Kadri Salihut kaloi pa vëmendjen e merituar nga drejtuesit e arsimit në Gjilan.

Është e dhimbshme të mendohet se një njeri që për 42 vite i shërbeu arsimit shqip, që edukoi breza të tërë, që la pas nxënës të suksesshëm në shumë profesione dhe që ishte i angazhuar edhe në luftën për çlirimin e atdheut, të mos marrë në kohën e ndarjes së tij nga jeta vëmendjen institucionale që do t’i takonte.

Njerëzit që i kushtojnë jetën arsimit nuk duhet të harrohen. Ata janë pjesë e kujtesës së një shoqërie dhe e historisë së saj.

Një mësues mund të largohet nga kjo botë, por puna e tij vazhdon të jetojë te nxënësit që edukoi, te profesionistët që u bënë ata që janë sot dhe te kujtimet e kolegëve e familjarëve.

Kadri Salihu mbetet një nga ata njerëz të Vërbicës së Zhegocit që duhet të kujtohen me respekt.

Ai la pas 42 vite punë në arsim, breza nxënësish të edukuar, kolegë që e kujtuan me fjalë të ndjera dhe një familje që dha kontribut e sakrificë për atdheun.

Në historinë e kësaj familjeje bashkohen arsimi, dija, përkushtimi dhe sakrifica kombëtare.

Ndoshta trashëgimia më e madhe që mund të lërë një mësues nuk është një monument prej guri, por njerëzit që ai ka ndihmuar të formohen.

Kadri Salihu la pas shumë të tillë. Prandaj emri i tij nuk duhet të mbetet vetëm në kujtesën e familjes dhe të bashkëfshatarëve, por të jetë pjesë e kujtesës së arsimit shqip në Gjilan dhe e historisë së Vërbicës së Zhegocit.

Kadri Salihu – 42 vite në shërbim të arsimit shqip, një jetë në shërbim të dijes dhe një familje që i shërbeu atdheut.