Avdush Canaj: Shkodra

Në Shkodër
qielli lahet në liqen
si fëmijë
flokët ia krehin pulëbardhat

Në Shkodër
djali i Rozafës është rritur
vrapon pas fluturave

Zogjtë nuk fluturojnë
vallëzojnë me violinën e Pjetër Gacit*

Kalaja hap dritaret
pikturon mrekullinë

Edhe unë këndova me babain
kur m’i mikloi faqet Shkodra

Kjo vajzë me fustan të kaltër
qëndisur nga hëna
në vetull të Bunës.
——
*Kompozitor i njohur shkodran