Mos merr emra

Poezi nga Sadete Tërnava Osmani

Mos merr emra

Të jesh grua e kësaj toke të vogël

Është trimëri e madhe sa dashuria

Zgjedhje të mos flasësh

Se ashtu gjen shpëtimin deri në qiell

Kur flet të dëgjon veç heshtja

Vetëvetja

Mbi këtë dhe ende je furtunë fati

Vërtitëse llogarish

Me emrin e dytë

Shtyllë a themel

Ke mundësi të zgjedhësh

Edhe ca të tjerë

Në shēnim datash bëhesh

Fisnike

Heroinë

Trimëreshë

Burrneshë

Lavdi marrëzisë do të thoshte njëra

Agnus Dei

Se nesër kur jeta vazhdon

S’je veçse një

Dinake

Zemrake

Heshturake

Je grua që dashurinë veç e ke ëndrruar

Emrin s’ia ke përmendur

Se ajo merr kuptim veç kur je

E fisme

E pagojë

E strukur në kujtime

Në lojë

8 Mars 2020