Enver Azemi, rreshteri që u bë pjesë e historisë së Kosovës

Ka njerëz që historinë nuk e përjetojnë vetëm si dëshmitarë, por bëhen pjesë e saj.

Njëri prej tyre ishte rreshter Enver Azemi nga Gadishi i Gjilanit, ish-ushtar i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, pjesëtar i Trupave Mbrojtëse të Kosovës dhe më pas i Forcës së Sigurisë së Kosovës.

Rrugëtimi i tij kombëtar kishte filluar shumë përpara se të vishte uniformën e UÇK-së.

Që para luftës, familja e Enverit ishte cak i vazhdueshëm i policisë serbe dhe bashkëpunëtorëve të saj lokalë.

Ajo përballej me ndjekje dhe bastisje të vazhdueshme, nën pretekstin e kërkimit të armëve.

Megjithatë, presioni, kërcënimet dhe përndjekjet nuk arritën ta zmbrapsnin Enverin nga rruga që kishte zgjedhur.

Përkundrazi, bindja e tij në kauzën kombëtare mbeti e palëkundur.

Në frontet e luftës për liri

Me fillimin e luftës çlirimtare, Enver Azemi u rreshtua në Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës, duke marrë pjesë në përballjet e armatosura kundër forcave serbe.

Ai ishte pjesëmarrës në Betejën e Zhegocit, më 15 prill, si dhe në luftimet e zhvilluara në Marec.

Këto beteja shënuan momente të rënda të luftës në Anamoravë dhe më gjerë, ku luftëtarët e lirisë u përballën me një armik shumë më të armatosur.

Në Marec, Enveri përjetoi edhe një nga momentet më të dhimbshme të luftës.

Gjatë luftimeve, ai ra në pritën e ngritur nga forcat serbe, ku humbi shumë bashkëluftëtarë, ndër ta Ibrahim Uruqin dhe Bahtir Jahirin.

Humbja e shokëve në fushën e betejës la gjurmë të pashlyeshme në kujtesën e atyre që mbijetuan.

Për Enverin, këto nuk ishin vetëm emra bashkëluftëtarësh, por shokë të idealit, të sakrificës dhe të rrugës së përbashkët drejt lirisë.

Nga UÇK-ja në TMK dhe FSK

Pas përfundimit të luftës, Enver Azemi nuk e ndërpreu shërbimin ndaj vendit.

Ai vazhdoi rrugëtimin e tij ushtarak në Trupat Mbrojtëse të Kosovës, në Zonën e Gjashtë, duke qenë pjesë e procesit të ndërtimit të institucioneve të sigurisë së Kosovës.

Më 21 janar 2009, iu bashkua Forcës së Sigurisë së Kosovës dhe shërbeu në Batalionin e Parë të Brigadës së Reagimit të Shpejtë, në Kompaninë 1A, në detyrën e udhëheqësit të skuadrës.

Për Enverin, kalimi nga UÇK-ja në TMK dhe më pas në FSK ishte vazhdimësi e të njëjtit përkushtim: t’i shërbente Kosovës dhe sigurisë së qytetarëve të saj.

Ndarja e papritur nga jeta

Më 2 maj 2015, në moshën 41-vjeçare, jeta e rreshterit Enver Azemi u ndërpre papritur.

Ai ndodhej në Përlepnicë të Gjilanit, ku po merrte pjesë në një turnir futbolli të organizuar në nderim të dëshmorëve të kombit, Zija Shemsiu dhe Afrim Xhelili.

Gjatë këtij aktiviteti, pësoi një sulm në zemër dhe ndërroi jetë.

Ishte një ndarje e papritur dhe e dhimbshme për familjen, kolegët, bashkëluftëtarët dhe miqtë e tij.

Homazhet për nder të tij u organizuan në kazermën „New Born” në Gjilan, ndërsa ai u varros në vendlindjen e tij, në Gadish.

Rreshter Enver Azemi ishte pjesë e një brezi që përjetoi përndjekjen para luftës, rrezikun në frontet e UÇK-së dhe sfidat e ndërtimit të institucioneve të Kosovës pas luftës.

Ai përjetoi humbjen e bashkëluftëtarëve në Marec, mori pjesë në betejat për liri dhe vazhdoi shërbimin ushtarak edhe pas çlirimit të vendit.

Historia e tij nuk përfundon vetëm me datën e ndarjes nga jeta.

Ajo vazhdon në kujtesën e familjes, të bashkëluftëtarëve dhe të kolegëve që ndanë me të ditët e vështira të luftës dhe të shërbimit ushtarak.

Nga Gadishi në frontet e luftës, nga UÇK-ja në TMK dhe FSK, Enver Azemi mbetet emër që meriton të kujtohet dhe të dokumentohet.

/Sabedin Sherifi